7e dag - zondag 8 juni 2014

Het zit er weer op. De herdenking van D-Day 70 jaar is achter de rug. Het is een leuke week geweest. Anders dan in 2009 maar niet minder leuk. We hebben veel andere bezienswaardigheden gezien. Bij het Qui Vivra Verra hebben we veel mensen ontmoet. Ieder is hier met zijn eigen intentie geweest. De een vanwege een militaire achtergrond en beroepsmatige interesse, de ander vanwege de liefde voor de 'groene' voertuigen, weer een ander voor de sfeer en tot slot voor het eerbetoon aan de veteranen. Voor Marcel en mij gelden vooral de sfeer en het eerbetoon.

Bij de festiviteiten en bezienswaardigheden hebben we veel nationaliteiten gezien. Natuurlijk de Fransen, heel veel Amerikanen, Britten, Belgen, Nederlanders, maar ook Spanjaarden, Italianen, Tsjechen, Slowaken en Duitsers.
Op zo'n herdenkings- en bevrijdingsfeest als D-Day verbroedert Europa. Was het daar bij de verkiezingen op 22 mei niet om te doen?

Qui Vivra Verra is een prima verblijf geweest. We nemen afscheid van Coen en Ingrid. Zij zijn een prima gastheer en gastvrouw en bieden een voortreffelijke service en de locatie van hun bed & breakfast is fantastisch. Ze creëren een huiselijke, bourgondische sfeer waar de gasten zich goed bij voelen. Alle reden om nog eens terug te keren.

Als afronding van deze blog nog een paar sfeerbeelden van Qui Vivra Verra.

6e dag - zaterdag 7 juni 2014

Vannacht heeft het behoorlijk geregend, maar inmiddels schijnt de zon weer. Vandaag is onze laatste dag in Normandië. De place-to-be in dit deel van Normandië is Sainte-Mere-Eglise. Daar zijn de meeste festiviteiten, dus daar gaan we vandaag weer eens kijken.

We zijn nog maar net in de stad of de Amerikaanse Air Force vliegt laag langs de kerktoren. Het blijft een indrukwekkend gezicht om die vliegtuigen zo laag over te zien vliegen. Met onze nieuwe telelens kan Marcel het vliegtuig heel dichtbij halen.



Tussen de middag is een parade van 180 Harley Davidsons. Ook dit is een indrukwekkend gezicht. Een paar auto's staan hinderlijk geparkeerd en worden weg getakeld. De belangstelling is overweldigend, het is knokken voor een goed plekje om foto's te kunnen maken. Met zo'n grote lens maakt Marcel wel indruk, de mensen gaan iets makkelijker opzij.















Daarna gaan we het centrum in, naar het kerklplein, want daar vinden de festiviteiten plaats. Maar wat een drukte om daar te komen. Je kunt over de hoofden lopen!


Het is een en al feest!

 Naast de kerk is een picknick for peace....








....en er wordt gedanst op muziek uit de jaren 40 en 50. Vooral de Amerikanen laten zien wat dansen is.

Plots wordt er een groep veteranen gezien  die meteen worden omringd door de feestgangers. De veteranen worden bedankt, omhelsd, ze moeten handen schudden, handtekeningen zetten en praatjes maken. Ze komen geen stap meer vooruit door al die belangstelling. Soms tot wanhoop van hun begeleiders, maar de veteranen zelf genieten met volle teugen. Voor velen zal het de laatste keer zijn dat ze zo'n herdenking kunnen meemaken.

Hieronder nog een paar sfeerbeelden.

Het hoogtepunt van de dag is het eerbetoon aan de veteranen. Een aantal van hen werd op het grote podium ontvangen en geëerd. Het geheel werd opgeluisterd door een muzikaal programma door honderden schoolkinderen van Sainte-Mere-Eglise en omgeving."This is the greatest day of my life" zei de veteraan hier op de foto. Zijn boodschap aan de kinderen was: respect, tolerantie en hoop.

Een staande ovatie valt de veteranen  ten deel. Een mooi einde van een fantastische week.