De keuze valt op Cherbourg, zo'n 80 kilometer hier vandaan. Kijken of ze daar ook in een feeststemming zijn. Dat valt tegen! Niks herinnert aan de D-Day herdenking. Ook is het heel warm in de stad. Het heeft geen zin om in zo'n warme stad te slenteren en we besluiten om de kustroute te nemen om uiteindelijk in Sainte-Mere-Eglise aan te komen.
De kustroute is mooi. Af en toe gaan we eruit om foto's te maken. In de haven van Barfleur vinden een leuke brasserie waar we wat eten en drinken. Kees neemt mosselen op zijn Normandisch en Marcel een tosti met patat. Het smaakt ons bijzonder goed.
Op ons gemak zakken we verder af naar Sainte-Mere-Eglise. Door al die dagtochtjes is het ook nodig om te tanken. Maar wat een drukte! Er is nauwelijks doorkomen aan. En vanaf deze kant zijn we nooit het stadje ingereden, dus vinden we de benzinepomp niet zo makkelijk. Uiteindelijk weten we de weg naar de snelweg te vinden en van daaruit rijden we zo naar de pomp bij de SuperU. Eerst tanken, dan hebben we dat maar gehad. Het is intussen kwart voor 5 en we lezen in het programmaboekje dat tussen 5 en 7 een parade is waar ook veteranen aan deelnemen. Als we die parade nog eens kunnen zien! We proberen een parkeerplaats te vinden en ja hoor, aan de rand van het stadje is een veld waar nog ruimte genoeg is.De auto met de neus naar voren geparkeerd, dan kunnen we er zo weer vanaf.
We treffen het. We zijn nog maar net in het centrum, of de eerste muziekkorpsen paraderen langs. De foto's hieronder spreken voor zich. Een waar eerbetoon aan de veteranen!
's Avonds wacht ons nog een verrassing. Een van de militaire gasten geeft uitleg over het gebruik van de wapens en voertuigen tijdens de invasie. Daarna mocht iedereen een rondje mee in de jeep.
.